{"id":56428,"date":"2026-08-13T19:39:13","date_gmt":"2026-08-13T18:39:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.nasets-marcusgard.se\/?p=56428"},"modified":"2026-08-14T14:56:36","modified_gmt":"2026-08-14T13:56:36","slug":"sterrenkijken-in-dalarna-radio-p4-dalarna-een-mislukte-zonsverduistering-en-het-noorderlicht","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.nasets-marcusgard.se\/nl\/stories-we-like-to-share\/sterrenkijken-in-dalarna-radio-p4-dalarna-een-mislukte-zonsverduistering-en-het-noorderlicht\/","title":{"rendered":"Sterrenkijken in Dalarna: Radio P4 Dalarna, een ‘mislukte’ zonsverduistering en het noorderlicht"},"content":{"rendered":"\n

Afgelopen dagen stond ons hoofd en onze blog helemaal in het teken van het heelal. Hier bij N\u00e4sets Marcusg\u00e5rd, midden in het bos van het Zweedse Furudal, genieten we elke dag van de stilte en de donkere sterrenhemel. Nadat we onze blogpost over de zonsverduistering publiceerden, gebeurde er iets leuks: gisterochtend ging de telefoon en rond 16 uur waren we live te horen in Eftermiddag i P4 Dalarna<\/em>, verdeeld over twee gesprekjes van zo’n drie minuten.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udc49 Luister het fragment hier terug (Zweeds)<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het werd een spontaan gesprek over wat zo’n zonsverduistering nu eigenlijk doet met je op een plek als N\u00e4sets Marcusg\u00e5rd. Want je hoeft niet alleen naar de lucht te staren het bos vertelt tijdens dit soort natuurverschijnselen zijn eigen verhaal.<\/p>\n\n\n

\n
\"Dit<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Dit sfeervolle beeld van de zonsverduistering achter onze Superm\u00e5ne is een creatieve AI-impressie. Een droom maar geen werkelijkheid natuurlijk Hoe het er in het \u00e9chte Zweedse bos aan toe ging? Dat was een heel ander, maar minstens zo mooi, verhaal.<\/p>\n\n\n\n

De werkelijkheid vs. de verwachting <\/h2>\n\n\n\n

Radio-interview achter de rug, koffie en fika in de hand, klaar voor het spektakel; en dan wordt het toch vooral een verhaal over onze jongste, bijna achttien inmiddels, maar duidelijk nog steeds ons kind als het op droge oneliners aankomt.<\/p>\n\n\n\n

Vanuit zijn slaapkamerraam roept hij naar beneden: “Zien jullie al wat?”<\/em> Wij, Willem en Mireille, lopen intussen al richting het bos, naar de hangmat van Echoes of the Forest. Even liggen, luisteren, kijken; maar het licht en het geluid veranderen nog nauwelijks. Na een kwartiertje stilte zegt Willem tegen Mireille: “Zullen we toch maar naar het Druidenpad<\/a> gaan?”<\/em> Zo gezegd, zo gedaan.<\/p>\n\n\n\n

Twintig minuten later, aan het eind van het Druidenpad: nog steeds niet veel te zien. Even de tijd checken… oeps. We zijn een half uur te vroeg, het hoogtepunt is pas rond 20:00 uur.<\/p>\n\n\n\n

Terug naar huis dan maar, ondertussen appt onze zoon alweer: “Zien jullie al wat?”<\/em> Hij komt naar beneden, wij leggen uit dat het hoogtepunt nog moet komen. Het wordt langzaam iets schemeriger. Zoon, droogjes: “Jullie zien toch niets.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Rond 19:45 uur gaan we opnieuw het bos in. Het licht neemt echt af, we klimmen op Echoes of the Forest en blijven daar liggen tot ruim na 20:00 uur, om vervolgens via de andere kant van het bos weer terug te lopen. Schemerig? Zeker. Die spookachtige zilvergrijze gloed waar we op hoopten? Toch niet echt.<\/p>\n\n\n\n

Thuisgekomen krijgen we prompt ons gelijk terug van onze zoon: “Ik zei het toch al, er valt niets te zien. Jullie zeggen elke keer dat er een bijzonder hemelfenomeen is… duh!”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gemist? Niet getreurd: nog genoeg te zien <\/h2>\n\n\n\n

Ook de Zweedse omroep SVT meldde het deze week: wie de zonsverduistering gemist heeft, krijgt de komende weken nog volop kansen om naar de hemel te kijken. En daarvoor zit je bij N\u00e4sets Marcusg\u00e5rd op de eerste rij.<\/p>\n\n\n\n